't Is weer voorbij...

..die mooie (na)zomer, althans wat onze camperreis betreft. Voor het weekend geven ze mooi weer op, dus dat wordt op het balkon zitten of een fietstochtje langs de Oude Maas. Maar nog even terug naar Plau am See. Daar vinden we een ACSI-camping, dus met korting. Als we er aankomen is het net één uur, en dan gaat de boel dicht voor de middagsrust. We hebben er vast wat rondgelopen en een plaatsje uitgezocht en zijn toen naar Plau gereden om een adres te zoeken om te internetten. Bij de VVV stuurden ze ons naar het Casino of naar een groot hotel , een eindje verder langs de kust. Bij het Casino (waar je al niet heen gaat om je site te schrijven!) was geen WIFI, dus op naar het hotel. Daar hebben we, onder het genot van een kopje thee en een ijsje, onze boodschap kunnen versturen. Plau is geen grote plaats en het centrum is niet bijzonder. De meeste gezelligheid en drukte concentreert zich in en om de jachthaven. We hadden het wel snel bekeken. Eenmaal terug op de camping hebben we ons geïnstalleerd en een lekker potje gekookt. Zondagmorgen is het nog lekker weer en we hebben buiten ontbeten, koffie gedronken en geluncht. De bedoeling is om 's middags een eind te gaan fietsen naar de zuidpunt van het meer, maar om een uur of één begint het te regenen, dus dat plan valt in het water. Als het aan het eind van de middag weer droog wordt maken we nog wel een wandeling langs het meer, maar om de fietstocht te maken is het te laat. Het wordt al vroeg donker hier. Maandagmorgen laden we alles in, vullen alles bij, maken alles schoon en gaan op weg naar het westen. Omdat we het begin van de Havel hebben gezien, willen we nu ook nog zien wat er uit gegroeid is en we vertrekken richting Havelberg. Iets ten noorden  van die plaats stroomt de Havel uit in de Elbe en vindt daar het eind van haar reis. Het is dan een flinke rivier geworden. De reis gaat verder over de "Strasse der Romanik", oud dus, en dat is te merken aan het wegdek! Na een paar kilometer staan we voor de Elbe en moeten met een veerpont naar de overkant. We zijn de enige passagiers op deze pont, die op stroomkracht van de rivier, door middel van kabels, naar de overkant wordt getrokken. Na nog een poosje hobbelen wordt de weg weer asfalt en kan de vaart er weer inkomen. Over allerlei binnendoorweggetjes komen we op een mooie, nieuwe camperplaats bij het dorp Wietzendorf, waar nog 16 andere campers een plek hebben gevonden. De route is niet echt spannend. Het landschap heuvelt nog een beetje, maar voert verder voornamelijk langs bouw- en weilanden. Pas als we in de buurt van de Lüneburger heide komen is er weer bos en zowaar ook nog wat heidevelden te zien. Er wordt overal langs de weg gewaarschuwd voor overstekend wild en zowaar, wij zien ook nog een hert. Na een goede nachtrust gaan we verder, eerst over een stukje grote weg, maar dan toch weer binnendoor, naar Nederland. In Zwartemeer, net over de grens in Drente, vinden we een grote camping met strandmeer en veel sportaccommodatie. We zijn er, naast wat gasten in huisjes, de enige bezoekers. Ze komen speciaal voor ons het toiletgebouw weer openmaken en daar hebben we dus alle ruimte! En dan nog het laatste rukje naar huis. Via Zwolle, Kampen, Dronten, Utrecht, Gorinchem en Rotterdam-Zuid (om het groentepakket op te halen) komen we om een uur of drie weer op ons vertrouwde flatje terug. Daar treffen we alles weer in goede orde aan en zitten al gauw aan een kopje thee. We kijken terug op een mooie reis met veel nieuwe ontdekkingen en zijn dankbaar dat we dit weer, zonder ongelukken, konden doen. Bedankt voor het meereizen en tot een volgend keer.

1 reactie | Reageer

Langs vele meren

Prima weekend gehad in Neubrandenburg. We ontbijten zondagmorgen in de zon en in alle rust. De meeste andere campers, die hier ook een nacht gestaan hebben, vertrekken één voor één. Er was zowaar een Nederlander bij. Dat is hier best bijzonder, want we hebben tot onze verbazing geconstateerd, dat hier weinig landgenoten rondtrekken. Dit stukje Duitsland is kennelijk nog niet echt ontdekt. Na de koffie luisteren we naar een kerkdienst van vorige zondag via internet en als we onze lunch op hebben, gaan we op de fiets naar de stad. Dat is ongeveer 3 km weg. Het is een oude stad met een nog heel mooi onderhouden stadsmuur. Daarin zijn vier poorten. Prachtige gebouwen van baksteen. Ook de grote kerk in het centrum is van de zgn baksteengothiek, die je hier in de buurt overal tegenkomt. Die kerk is dan ook zo ongeveer het enige oude in het centrum. Binnen die oude muren is het een moderne boel, met veel winkels (ook C&A, enz.), restaurants en boetiekjes. We hebben een rondje langs de muur gelopen om alle torens te kunnen bewonderen. Toen zijn we weer teruggefietst en  hebben we een spelletje triominos gespeeld. Het zonnetje ging echter al gauw weg achter donkere wolken en tijdens het tweede potje moeten we snel naar binnen, want er komt een flinke onweersbui los. Na het eten is het weer droog en we zitten nog een poosje buiten bij kaarslicht. Wat wordt het al vroeg donker! Maandagmorgen pakken we weer in en gaan, via een flinke omweg, naar een camperplaats in Neustrelitz, dat natuurlijk ook weer aan een meer ligt. De omweg voert ons door het oostelijke gedeelte van de Mecklenburger Seeenplatte. Dat is een groot merengebied van wel meer dan duizend meren en meertjes. We rijden door heuvelachtig landschap met veel landbouwbedrijven en af en toe een stuk bos. En dan die meren natuurlijk. Bij één ervan lopen we een stukje en eten onze boterhammen. Zo tegen vieren zijn we op onze nieuwe plek. Een ruime plaats aan de jachthaven met grote plaatsen voor zo'n 25 campers. Er staan er al aardig wat, maar er is een mooi plekje voor ons. Er is ook een WC en douche in het gebouw van de havenmeester, maar dat is wel een aardig stukje lopen. De andere morgen verkennen we de stad. Het is heel anders dan de vorige. Hier geen muur, maar een heel groot plein in het centrum met grote, modern uitziende kerk aan de ene en raadhuis aan de andere kant. Er komen van acht richtingen straten op uit, dus uitkijken bij het oversteken. 's Middags maken we een fietstocht om het meer. Het is 13 km fietsen door afwisselend heuvelig landschap over uiteenlopende soorten wegen. Het waait flink, dus af en toe is het een hele trap. Van het meer zien we maar weinig, want de weg loopt er met een ruime bocht omheen. Lekker uitgewaaid. En dan is het de 14^e en is Ineke jarig! We ontbijten met verse broodjes (Ze hebben geen croissantjes, maar dit is ook lekker). Na het ontbijt breken we op om op zoek te gaan naar de bron van de Havel. Dat is een flinke rivier die in deze omgeving ontspringt en na een lange kronkelweg door meren en langs Berlijn en Potsdam uiteindelijk uitmondt in de Elbe. De weg erheen is weer niet eenvoudig. Smal en voor een deel over betonplaten en zandpad. Maar we vinden een parkeerplaats met informatiebord en wandelroutes en daar drinken we dan eerst maar koffie met gebak. Daarna gaan we aan de wandel. Een route van ruim 5 km door bos en langs maïsvelden. Niet al te spannend, maar we verzamelen onderweg van alles voor een herfsttafel. Natuurlijk komen we ook langs een meer met een uitzichtpunt, waar we veel soorten vogels kunnen zien. We zien er niet één. Het is er erg koud in de wind, dus gaan we gauw weer verder. En dan vinden we de Havelbron. Heel lang geleden door monniken geslagen om altijd water te hebben voor hun molen. Best leuk om gezien te hebben, al stelt het natuurlijk niet veel voor. Maar we zijn er geweest. De volgende rustplek is een camping aan de Müritzsee bij Waren. Een grote camping met vrije plaatsen. Valkbij de plaats die we uitzoeken ontwikkelt zich een heel paddestoelenveld. Ze komen op als kleine witte bolletjes, net champignons, en de volgende dag zijn ze helemaal open en worden ze bruin. Leuk om te zien hoe snel dat gaat. Er is daar ook WIFI, dus kan Ineke in alle rust alle felicitaties en groeten lezen en ook komen er nog een stel telefoontjes binnen. Allen hartelijk bedankt voor gezongen, gesproken en geschreven gelukwensen! Donderdag houden we een rustdag. Ineke is erg moe de laatste tijd en dat wordt niet echt beter. We besluiten dat we hier blijven tot vrijdag, dan nog een camping zoeken aan de Plauersee voor het weekend en dan in een paar dagen naar huis rijden. Camperen is heerlijk, maar kost ook energie, zeker als het weer wat minder wordt.

0 reacties | Reageer

Afscheid van de Oostzee

Het is een mooi weekend geworden in Lohme. We staan op een natuurcamping op een open plaats in het bos. We moeten wel even wennen aan het toiletgebouw, want was het op de vorige camping heel luxe, hier is het uiterst sober, maar wel schoon. Vlak bij ons komt een oud VW-campertje staan, bewoond door twee Nederlandse dames. Af en toe hebben we even een praatje over de wederzijdse ervaringen en dat is best gezellig. De zaterdag hebben we besteed aan de fietstocht naar Sassnitz op zoek naar internet. Het is prachtig weer om te fietsen. Heen gaan we over het fietspad dat ook de Oostzeekustroute is. Wat een pad! Zand, modder, en veel kasseien, schots en scheef naast elkaar. Na 12 km gehobbel zijn we in de stad en toe aan een bakje koffie. Op een terras uitgeblazen en dan op zoek naar internet, met het in een vorige mail vermelde resultaat. Voor de terugweg hebben we de autoweg genomen. Ook niet eenvoudig, want er moet zo'n 150 meter geklommen worden, maar het is wel asfalt. Al met al een vermoeiende, maar wel leuke dag. Sassnitz is leuk om doorheen te wandelen. Heeft een gezellige promenade, met seebrücke natuurlijk, en een altstadt met mooie witte huizen en hotels, allemaal met versieringen van houtsnijwerk. De volgende dag beginnen we rustig en na de koffie gaan we op pad naar de beroemde Königsstuhl. Dat is een krijtrots, die 117 meter boven de zee uitsteekt. De wandeling gaat eerst door een bos en langs een mooi meer en hoe dichter we bij de kust komen, hoe meer mensen we zien, die ook die kant opgaan. Er moet voor het uitzichtspunt toegang worden betaald, maar, zoals onze reisgids al zegt: "als je er op staat, zie je er niets van" en er is ongeveer 500 meter verder nog een uitzichtspunt en dat is gratis en vandaar uit kun je de Königsstuhl prima zien. Dus gaan we daarheen! De zon schijnt en het is een mooi gezicht. Er loopt een wandelpad boven langs de kust en dat volgen we tot er na 3 km  een trap naar beneden, naar het strand is. Onderweg vinden we een boomstam om even te rusten en onze meegenomen lunch te verorberen. We lopen over het strand weer terug naar het beginpunt, want daar is weer een trap van 412 treden naar boven. Het is lastig lopen op het strand, want er zijn veel stenen, omgewaaide bomen en stukken, waar de rotsen afgebrokkeld en naar beneden gekomen zijn. Wel leuk om te doen. De zon is ondertussen verdwenen en nu zien de rotswanden er niet zo stralend meer uit. Ruim twee jaar geleden waren we op het Deense eiland Moen en hebben daar ook de kalkrotsen bewonderd. Daar waren ze mooier, vinden wij. Na ruim vijf uur zijn we, moe maar voldaan, weer op de camping.

Maandag is het regenachtig en gaan we weer verder. We komen op een smalle landstrook, waar Prora ligt. Daar is een bezienswaardigheid, overgebleven uit de nazi-tijd. In 1936 is daar begonnen aan een project om vakantieverblijven te bouwen voor de harde werkers van het Derde rijk. Een kolossaal bouwwerk van betonnen flats van 5 verdiepingen hoog en 4 km lang ontstond. Het is alleen nooit gebruikt waarvoor het bedoeld was, want voor het helemaal klaar was, brak de Tweede Wereldoorlog uit en werd het niet afgemaakt. In een klein gedeelte is nu een museum en hebben wat kunstenaars een plekje gevonden, maar verder staat de lelijke kolos leeg. Een troosteloos gezicht. Het strand, waarlangs het gebouwd is, is prachtig zandstrand en toch is er kennelijk niets mee te beginnen. We rijden door naar de badplaats Sellin, waar we een camperplaats vinden. Daar kunnen we internetten en versturen we ons vorige verhaal. We gaan daar nog naar het centrum en strand. Inmiddels regent het pijpenstelen en we zoeken even een terrasje om op te drogen. Ook in Sellin is een seebrücke, maar deze is bijzonder, omdat er aan het begin een groot restaurant staat in de steil van de Oostzeekust badcultuur. Er is ook nog een bruidspaar aan het foto's maken, in de regen. Sneu gezicht, maar het zal hun dag niet minder mooi maken, denk ik. Aan het eind van de pier is een duikergondel (zie foto) die 4 meter onder water gaat om het onderwaterleven te kunnen bekijken. Er wordt ook een 3D-film gedraaid. We hebben ons er maar niet aan gewaagd. Na een rustige nacht zijn we naar het zuiden van Rügen vertrokken. Daar hebben we bij Putbus een plek gevonden bij de jachthaven. Omdat het mooi weer was en het lekker waaide, hebben daar de was gedaan en verder een beetje rust gehouden. We kunnen er nu weer even tegen, wat schone kleren betreft. Woensdag verlaten we Rügen via een veerpont over best wel ruw water, want het waait nog steeds stevig, en gaan naar het volgende eiland: Usedom. Daar is in het dorp Zinnowitz (klinkt al een beetje Pools), een ACSI-camping in een bebost duingebied. Er is volop plaats, zo aan het eind van het seizoen, al zijn er op de boulevard nog best veel toeristen. Donderdag houden we ons rustig. We stippelen de rest van de route uit, verkennen het dorp en gaan uitgebreid onder de douche. 's Avonds eten we stamppot peen en uien. Hebben we zomaar trek in. 

Vrijdag nemen we uitgebreid afscheid van de Oostzee. Na de koffie pakken we de trein naar Swinouj?cie, voor ons beter bekend onder de naam Svinemünde, net over de grens met Polen. De fietsen gaan mee, want we willen langs de zeekust terugfietsen. Na een uur in de boemeltrein, zijn we op het Poolse eindstation en fietsen naar het strand. Ook hier mooi zandstrand met een promenade. Het weer is prachtig, dus er zijn aardig wat badgasten actief. We fietsen naar de grens over een mooi fietspad en ook de rest van de tocht hebben we niet over de kwaliteit van de fietspaden te klagen. Hier en daar wat modderig, maar de ergste hobbels blijven uit. Wel behoorlijk wat hoogteverschil zo hier en daar. In het dorp Ahlbeck rusten we op de boulevard uit, in het zonnetje, onder het genot van een hapje en drankje. We rijden dan door veel verschillende dorpen met boulevards, met de nodige hotels en restaurants en de bijbehorende drukte, naar Zinnowitz terug. Onderweg nemen we nog een uur de tijd om in een "strandkorb" van de zon te genieten. We hebben er zoveel gezien, dus we vinden dat het toch ook een keer moet worden uitgeprobeerd. Hadden we eerder moeten doen. Zit heel relaxed! Als we na 37 km weer in het dorp zijn, trakteren we onszelf op een lekker ijsje. Het is nog steeds heerlijk weer en we zitten nog een tijd buiten. Zaterdag verlaten we de Oostzee en rijden naar Neubrandenburg. Daar hebben we een camperplaats gevonden aan een meer bij een jachthaven. Mooi plekje voor het weekend en er is Wifi. Dus zijn jullie nu weer op de hoogte. Allen bedankt, die ons mailen of een reactie schrijven. Altijd leuk post te ontvangen.

2 reacties | Reageer

Hoera, er is verbinding!

De ontmoeting met Cock is geslaagd. Om negen uur vertrekken we van de camping en zoeken een parkeerplaats in de buurt van de veerpont. We kunnen er vier uur staan en dat lijkt ons wel genoeg. Het is regenachtig en er staat een stevig windje. De "Rotterdam" is natuurlijk al van verre te zien, dus niet moeilijk om te ontdekken waar we Cock zullen vinden. Ze staat ons al op te wachten en het is een hartelijk weerzien. We gaan op weg om, al kletsend, Warnemünde te verkennen en strijken neer in een restaurant aan de haven voor een kop koffie en een heerlijke punt taart om onze ontmoeting te vieren. Cock vertelt dat ze het ontzettend naar haar zin heeft op de Rotterdam en geniet van alle luxe en gezelligheid. Ze verheugt zich heel erg op het bezoek aan St. Petersburg. (Leen en Suus kunnen gerust zijn, ze maakt het prima!)  Na veel herinneringen en de nodige nieuwtjes te hebben gedeeld, zijn we weer naar de diverse boten (wij naar de veerpont en Cock naar de Rotterdam, verschil moet er zijn) terug gewandeld en hebben afscheid genomen. We zijn precies op tijd weer bij de parkeerplaats en vervolgen onze reis richting Fischland-Darss-Zingst. Dat zijn drie eilanden, die in de loop van de eeuwen aan elkaar en het vaste land zijn vastgegroeid. Daarbij zijn ze een handje geholpen door de bestuurders van Rostock en Stralsund, die, in de 15^e eeuw,  in de wateren tussen de eilanden, oude schepen tot zinken hebben gebracht om de smokkelarij en piraterij te stoppen. Daardoor verzandden de waterwegen nog sneller en is er nu één langgerekt eiland ontstaan. In plaats van de landbouw die we steeds hebben gezien , is hier meer veeteelt en er wordt ook veel gevist. Ook is er veel watersport, zowel aan de zeekant als aan de andere kant, waar een groot merengebied is, dat de Bodden wordt genoemd. We zoeken een camping uit aan de Boddenkant in de hoop wat beschutter te staan, want de wind is flink aangewakkerd en koud. Ons plan was om hier een fietstocht te maken om alles op ons gemak te kunnen zien, maar de wind is zo hard en er vallen flinke buien, dus gaan we de volgende dag met de camper weer verder. We bekijken wat dorpjes en de haven van Zingst en gaan dan door naar het eiland Rügen. Bij Stralsund gaan we over een hoge brug het eiland op en bij het dorp Altenkirchen vinden we een mooie camping aan zee, gelegen in de duinen en een dennenbos. Er is niet veel plaats meer, want een heleboel plaatsen zijn niet beschikbaar vanwege wateroverlast. Wij vinden een plek die er goed uitziet en met leuk uitzicht. Het toiletgebouw is nieuw en er is van alles wat we nodig hebben. We wandelen naar het strand, dat ook hier voor het merendeel uit stenen bestaat. Het is er leeg en koud, dus na een rondje camping houden we het voor vandaag voor gezien. Woensdag is een regendag, maar omdat we niet de hele dag willen binnenzitten, willen we tussen de buien door (mislukt) even naar het dichtsbijzijnde dorp, om te kijken of we daar op internet kunnen. We vinden een hotel waar we even de mail hebben gecheckt en we drinken thee in een restaurant, waar wel meer wandelaars even beschutting hebben gezocht. We komen behoorlijk nat weer terug, maar dan een warme douche en je bent weer het ventje. Donderdag is een droge dag en de zon laat zich ook af en toe zien. We gaan een fietstocht maken naar de Noordkaap. Die van Duitsland wel te verstaan. Hij heet Kap Arkona en is het meest noordelijke plekje van Duitsland. Er staan drie vuurtorens, waarvan er één nog in functie is. Eerst komen we nog langs het leuke vissersdorpje Vitt van ongeveer 12 huizen, gelegen in een beschutte spleet in de hoge kust en met een leuk haventje. Alle huisjes zijn wit geschilderd en hebben rieten daken. Ziet er heel leuk uit. Er staat ook een wit achthoekig kerkje, gebouwd op aandringen van de voorganger van Altenkirch. Het verhaal gaat, dat er in de nazomers destijds veel vissers werden gemist in de kerkdienst, omdat ze een oogje op de zee wilden houden in verband met de haringtrek. Daarom besloot de dominee openluchtdiensten te houden bij de zee. En zo gebeurde het soms dat de dienst niet werd besloten met Amen, maar dat de voorganger riep "Die hiering kümmt". Bij slecht weer werd er uitgeweken naar het kerkje van Vitt, dat was in de buurt van de haven. Overal in de kustplaatsen hier kun je visbroodjes kopen met verschillende soorten vis. Ook de restaurants verkopen meer vis- dan vleesgerechten. En dus lunchen wij vandaag ook met een broodje vis. Na een fietstocht van 25 kilometer zijn we weer op de camping terug. Vrijdag is weer inpakdag. We gaan een stukje verderop naar een camping bij het dorpje Lohme. Hier blijven we het weekend (dat mooi belooft te worden, wat weer betreft) om deze buurt al wandelend en fietsend te verkennen. Omdat er geen internet op de camping is, hopen we dit verhaal ergens anders te kunnen verzenden. Jullie zullen wel zien vanwaar we dit versturen. En dat is dan een camperplaats geworden in Sellin. Wat we de afgelopen dagen beleefd hebben komt een volgend keer

1 reactie | Reageer

kort berichtje

Lieve lezers,

Het is hier niet eenvoudig een internetpunt te vinden. De vorige twee campings zouden volgens het boekje een mogelijkheid hebben voor internet, maar helaas. Nu zijn we 12 kilometer ver gefietst naar de stad Sassnitz, een wel mooie, maar zeer hobbelige weg. Na informatie bij de VVV wezen ze ons drie mogelijkheden om te internetten. De eerste was gesloten op zaterdag, de tweede was al lang niet meer in bedrijf en bij de laatste zijn we nu op hun computer aktief. Een aansluiting voor de laptop is er niet. Dus ons mooie voorbereide verhaal houden jullie van ons te goed. Het gaat ons verder goed. Het weer is dit weekend heerlijk en dus fietsen en wandelen we hier. Maandag denken we wer verder te gaan en hopen dan een plek te vinden om verhaal en fotos te versturen. Tot dan!

P.S. Voor Leen en Suus: De ontmoeting met Cock was gezellig en ze heeft het erg naar haar zin.

1 reactie | Reageer

Rondom Warnemünde

Het is gelukt met de bramensaus en we genieten nu iedere morgen van een paar lepels door de yoghurt. Lekker hoor. Ook op een vers croissantje smaakt het prima. We zijn ook donderdag nog op de camping in Rerik gebleven. 's Morgens rustig aan gedaan en 's middags nog een lekkere wandeling langs het strand gemaakt. Ineke voelt zich niet zo fit en heeft wat problemen met haar blaas. Veel drinken, cranberrypillen slikken enz. helpt nog niet echt. Vrijdagmorgen is het nog niet veel beter en we besluiten voor het weekend een arts op te zoeken voor wat medicatie. We rijden naar Kühlungsborn, een wat grotere stad waar we toch langs willen en zoeken daar het ziekenhuis op. Het blijkt een kuuroord te zijn, maar daar wijzen ze ons de weg naar een huisartsenpost. Heel vriendelijk zijn we daar geholpen. Kregen zelfs nog een compliment over ons Duits. De arts vond dat we het heel goed spraken. (nou ja) Er werd een lichte blaasontsteking geconstateerd. We kregen een recept mee en de raad om vooral niet in zee te zwemmen (vanwege de kou) en speciale thee te drinken. Daar houden we ons dus maar aan. Het gaat nu (zondag) al een stuk beter. Toen we Kühlungsborn uitreden, overigens een heel leuke badplaats met een mooie boulevard en strand, kwamen we "Molli" tegen. Dat is een heel oude stoomlocomotief met tien volgrijtuigen, die hiervandaan een smalspoor volgt via Heiligendamm naar Bad Doberan. Nog helemaal in oude stijl puft zij, al rookwolken uitblazend, door het landschap. Bij ons volgende overnachtingsplek in Wittenbeck is ook een opstaphalte, dus we hebben haar vaak zien passeren (en gehoord, want ze fluit bij aankomst en vertrek). Het is een mooie camperplaats, dichtbij het strand en met een toilet in de buurt. Alles is hier tegen betaling! Als ze zeggen dat Noorwegen zo duur is, dan denken wij daar anders over, maar als ze zeggen dat het langs de Oostzeekust duur is, hebben ze volgens ons gelijk! Die nacht heeft het echt vreselijk geonweerd, geregend en gewaaid. Het weerlichtte onophoudelijk en het gerommel was ook bijna constant, dus niet zoveel geslapen. De fietsen waren omgewaaid, maar verder was alles nog in orde. Alleen nog meer water op het land, dat al zo vreselijk nat is hier. Zaterdagmorgen komt de warme bakker langs en hebben we verse broodjes gegeten en croissants met de genoemde bramensaus. Daarna verder gegaan naar Heiligendamm, de oudste badplaats aan de Oostzee. Hier hebben hertogen in de zestiende eeuw al grote zomerpaleizen gebouwd. Ze zijn allemaal wit gepleisterd, maar de meesten zijn in verval geraakt. Het zal er erg indrukwekkend uitzien als alles volgens plan gerenoveerd is. Nu ziet het er nogal triest uit. In de hertogelijke wachtkamer van het station van "Molli" een kop koffie met appelgebak gedronken en toen verder gereden naar Warnemünde. Dat is een heel mooie plaats met véél toeristen. Hier leggen de grote cruiseschepen aan en ook bussen vol dagjesmensen komen hier een kijkje nemen. Langs de haven zijn talloze kramen waar vis en broodjes worden verkocht. Ook zijn er terrasjes en boetiekjes, kortom heel gezellig. Aan het eind van de haven staat een vuurtoren en een chique restaurant, dat Teepott heet, waarschijnlijk vanwege zijn rare vorm. Het strand lijkt hier op ons Noordzeestrand. Fijn zand en breed. Heel anders dan we tot nog toe hebben gezien. Aan de kade lag een enorm cruiseschip van de Cunardlijn. Hier komt dus maandag de "Rotterdam" te liggen, waar onze vriendin Cock mee op reis is. We hopen haar daar te ontmoeten. Maar eerst een plekje zoeken voor het weekend. Een camping gevonden in Markgrafenheide aan de overkant van de haven. Oversteken met een veerpont zoals Maassluis-Rozenburg. De camping is heel groot en bijna leeg. Het is een slecht seizoen geweest. We moeten zelf een plek uitzoeken, waarvan wij denken dat het er droog genoeg is om ook weer weg te komen. Zij nemen geen verantwoording. Redelijk droge plek gevonden en tot nu toe geen regen gehad. Dus het zal wel goed komen. Vandaag weer een rustige dag. Even naar het strand gewandeld, maar het waait nogal, dus het is er fris. Dan maar een verhaaltje schrijven, is ook leuk. Zijn jullie weer op de hoogte. Morgen dus een afspraakje met Cock en daarna gaan we naar het schiereiland Darss en hopen we weer een nieuw bericht te kunnen versturen.

0 reacties | Reageer

Aan de Oostzee

Daar is dan eindelijk een berichtje van ons. Het is heel lastig hier een internetpunt te vinden, dus jullie hebben even moeten wachten.

Donderdag om half elf zijn we op weg gegaan. Op ons gemak naar het oosten gereden en in Borne getankt en boodschappen gedaan. Goed gegokt, want de diesel is in Duitsland stukken duurder. Eerst nog een stuk autobahn genomen en toen via een binnenweg naar het dorp Niendorf an der Weser gereden, waar een mooie camperplaats is. Na installatie met een voetbrug de Weser overgestoken, het dorpscentrum bekeken en in de zon op een terrasje een pils gedronken. In de camper lekkere pittige rijstschotel gegeten met de peper en ui, die we van Johan meekregen. Rustige nacht gehad met één onweersbuitje en 's morgens begonnen met een vers croissantje. We zijn over binnenwegen verder gereden naar het noordoosten en waren om een uur of zes op een grote campercamping in Boltenhagen aan de Oostzee. Ernaast was een grote camping en aan de andere kant nog een campercamping en 's avonds laat was alles (over)vol. Het is prachtig weer geworden en heel veel mensen trekken er toch nog een weekend op uit. Het weer is hier ook slecht geweest en het heeft heel veel geregend. Veel landerijen staan blank.

Zaterdagmorgen het dorp verkend en de weekendboodschappen gedaan (vers brood, melk en groente)  en 's middags het strand opgezocht. Er is hier een mooi zandstrand met uitzicht op een hoge kust in de verte. We willen graag een beetje afkoelen in de zee, maar er zijn zoveel kwallen, dat we er maar van hebben afgezien. Volgende keer beter.

Zondag naar de kerk geweest en na de lunch een lange fietstocht gemaakt in de omgeving. Wie denkt dat het langs de Oostzee vlak is, heeft het mis. Het lijkt de Zevenheuvelenweg wel, maar dan wat langer uitgerekt. Op de fietskaart, die we hebben gekocht, staat een leuk fietspad door een bos en natuurpark. Als we meer van dit soort fietspaden tegenkomen wordt het fietsen iets minder leuk. Eerst Oostduitse kinderkopjes, dan steenslagpad, dat steeds modderiger wordt en het pad eindigt in een grasland, waar we met de fiets aan de hand door/omheen moesten zien te komen, en als je dan denkt uit het bos te zijn, wordt het weer steenslag, maar dan met grote stenen. Onze fietsen hebben het geweld doorstaan en wij ook. Na 40 km. zijn we weer op de camping en genieten van een rustige avond.

Maandag zijn we verder gegaan in oostelijke richting naar het eiland Poel. Het ligt aan de overkant van een baai en je kunt het vanuit Boltenhagen zien liggen. Al na 50 km. hebben we ons nieuwe plekje gevonden. Weer een campercamping aan het strand. Ook hier weer aardig wat campers, waaronder drie Nederlandse. Het is een heel klein dorpje met voornamelijk vakantiewoningen, restaurants en drie winkeltjes. Ook staat er een vuurtoren, die 's nachts maar heel weinig oranjeachtig licht geeft. 's Avonds nog een wandeling over de pier en het strand gemaakt. Daarna hebben we uitgerust op een terras met een glas Riesling en genoten van de prachtig ondergaande zon en gekleurde lucht. Aan de overkant zien we de lichten van Boltenhagen.

Dinsdag willen we per fiets het eiland ronden, maar de dag begint regenachtig. Tegen de middag wordt het weer droog en onder een blauwe lucht met een vriendelijk zonnetje en een stevig windje rijden we 25 km over wisselende wegen. Smal bospad, stukje asfalt, steenslag enz. Het eiland is niet groot en we hebben alle uithoeken gezien. In het centrale middelpunt van het eiland, het dorp Kirchdorf, in de bibliotheek geprobeerd te internetten, maar niet gelukt. Er is veel landbouwgrond, een enkele wei, bos en water natuurlijk. Als we bijna terug zijn wordt de lucht al donker en als we net op de camperplaats zijn komt er een enorme onweersbui naar beneden. Alles blank, maar wij droog! 's Avonds nog een rondje om de vuurtoren en dan lekker slapen.

Woensdag maar een klein stukje verder gereden. In het dorp Rerik zien we een leuke camping en we besluiten daar te blijven. Er is ook internet, dus dat is een meevaller. 's Middags naar het strand geweest, want het is stralend weer. Mooi strand en gelukkig niet veel kwallen, dus we hebben gezwommen in de Oostzee. Heel helder water, maar wel goed dat we waterschoenen bij ons hebben, want er liggen veel stenen. Nu hebben we net de mail gelezen en gezien dat oma's huis is verkocht! Is dat geen goed bericht na zoveel tijd? Het zal een hele rust zijn voor haar (en ook voor ons). Het weer is ook hier wat onstabiel, want we horen het al weer rommelen in de verte. Maarten komt net aanlopen met een kilo bramen, even geplukt net naast de camping. Morgen lekker bramensaus koken en dan gaan we een klein stukje verder (waarschijnlijk naar Wittenbeck) en dan hopen we binnenkort weer op een internetpunt.

3 reacties | Reageer

Weer even thuis!

Donderdagavond om een uur of acht zijn we weer thuis gekomen na een rustige laatste etappe. Maandagmorgen vertokken van de Bodensee met nog steeds prachtig weer. Langs mooie binnenwegen, met in het begin nog heel veel boomgaarden met alle soorten fruit, zijn we in noordelijke richting gereden. In Rottenburg aan de Neckar op een mooie parkeerplaats, speciaal voor campers, hebben we een rustplaats gevonden. Voor de nodige beweging naar het centrum gewandeld en op een terrasje een koud pilsje gedronken. Leuk stadje met een gezellige drukte op het marktplein. Op de camperplaats was het een gemengd gezelschap. Er stonden 10 campers uit 6 verschillende landen., wij als enige Nederlanders. Dinsdag hebben we de Schwarzwaldhochstrasse gereden. Dat hadden we 3 jaar geleden gedaan in omgekeerde richting, maar toen was het heel slecht weer en hebben we er weinig van kunnen zien. Nu was het weer en dus ook het uitzicht goed en het was de moeite waard die weg te rijden. Op het hoogste punt aan de Mummelsee zijn we gestopt om de benen te strekken en hebben daar nog een klein klimmetje van een uur gemaakt naar de toren op 1164 meter hoog. Fantastisch uitzicht. Het was net niet helder genoeg, maar je moet van daaruit de Franse Vogezen kunen zien. Wat kilometers verderop stond nog een waterval aangegeven langs de weg. Onweerstaanbaar voor Ineke natuurlijk, dus ook daar nog even naartoe gewandeld. Hij was niet erg spectaculair, maar we zijn er geweest en een rondje door het bos is altijd lekker.

Die nacht hebben we op een camperplaats bij het dorp Schönborn geslapen. Hier stonden zowaar nog 4 andere Nederlanders. We hebben op onze reis maar weinig Nederlandse camperaars gezien. Woensdag zijn we richting Moesel gegaan en hebben daar de laatste nacht gestaan in het dorp Wintrich. Leuk zo langs het water. En toen moesten we toch echt een dag de "grote weg" op. Via Luxemburg en België zijn we huiswaarts gereden en nu is er even tijd om deze reisverhalen af te sluiten. Wat is het druk als je weer thuis bent! Maar we hebben (met dank aan onze huisbewaarders) alles in goede orde teruggevonden en genieten weer van al het goede van een vaste woonplek. Bedankt voor het meereizen en de reacties en mailtjes onderweg. Altijd leuk wat terug te horen op je verhalen. We denken alvast na over de volgende trip, maar dat horen jullie vanzelf wel weer. Tot dan!

0 reacties | Reageer

Volgende pagina »