time-out.reismee.nl

Veel beleefd!

~~Niets veranderlijker dan een camperaar! Vorige week schreef ik dat we naar het zuiden zouden afreizen, maar maandagmorgen zijn de plannen anders.

Over de zondag valt weinig te vertellen. Het regent de hele dag en er valt een enorme plens regen. Een hapjespan is niet echt een betrouwbare regenmeter, maar als hij in 24 uur half vol geregend is, dan is er wel wat gevallen.(foto 1) ’s Avonds komt er toch nog een camper bij ons staan, maar verder is het erg stil. Op internet hebben we gezien, dat het weer in het zuiden niet beter of warmer is dan in de rest van het land en dus gaan we ons eerdere plan om over de Hardangervidda te rijden uitvoeren. Het is gestopt met regenen, er valt alleen nog af en toe een bui. Het eerste stuk van de route is nieuw voor ons en we komen langs een echt schitterende waterval, de Langfossen (foto 2). Hier is ook een mooie wandelroute, omhoog naar het punt waar de waterval naar beneden stort, maar het is ons te nat en glad. We zijn op weg naar de CP in Kinsarvik, waar ook een wandeling is langs maar liefst 4 watervallen en die hopen we morgen, als het droog is, zoals de voorspelling nu belooft, te gaan maken. Het is bekend terrein, want we waren hier al eerder, dus we weten hoe mooi het hier is. De CP staat al aardig vol met auto’s van wandelaars, maar we vinden nog een plek. De zon is tevoorschijn gekomen en we zetten de stoelen naast de camper en zitten een poosje in de zon. Dan komt er nog een Nederlandse camper en maken we plaats, zodat hij ook een plekje heeft voor de nacht. Past net. De zon is ook al weer verdwenen, maar het is droog! Morgen verder. 

Als we wakker worden is de zon er al. Het ziet er prachtig uit. Blauwe lucht met hier en daar een wolk. We gaan aan de wandel. Uitgebreid inpakken, zodat we op alles zijn voorbereid en na de koffie op stap. Je kunt naar de top van de derde waterval over een brede bosweg, maar ook na 1 km. een, met rode T aangegeven route,oor het bos, langs de waterval omhoog lopen. Omdat we geen zin hebben om twee keer dezelfde route te lopen, nemen we heen de moeilijke route, zodat we kunnen afdalen over de bosweg. We lopen hier bepaald niet alleen vandaag. Veel mensen hebben zich waarschijnlijk door het mooie weer naar buiten laten lokken. Omdat ons tempo niet zo hoog ligt, moeten we regelmatig aan de kant om mensen te laten passeren. Er komt ook een hele groep Franse tieners voorbij huppelen. Wij vinden het een lastig pad met veel stenen(foto 3), boomstronken en modder, maar voor hen is het kennelijk niet zo moeilijk. Als we ruim voorbij de tweede waterval zijn, zien we een mooie open plek met omgevallen boom als zitplaats, prima voor de lunch. Even uitblazen met een kop soep en een salade, die we ter plaatse afmaken.(foto 4 en5)Na nog een paar beken te hebben overgestoken via stapstenen, komen we op het plateau waar de vierde waterval neerstort, een meer en rivier vormt, voordat hij verder naar beneden valt. Daar is het vlak, rustig en zonnig en er is zelfs een WC.(foto 6) We dalen over het brede pad af en dat is al pittig genoeg, want 500 meter constant dalen is ook zwaar voor vermoeide benen. Als we op de CP terugkomen is het beeld daarvan verandert. Naast ons staat nu een rode VW-camper en ook aan de overkant heeft er ook één een plek gevonden. Beiden hebben ze een baby aan boord en zo wordt het een gezellige boel.(foto 7)

Na de prachtige dag van gisteren is de woensdag weer wat minder mooi. Wel droog, maar bewolkt. Als we in het dorp de WC hebben geloosd, water ingenomen, boodschappen gedaan en koffie gedronken aan de haven, vertrekken we richting Hardangervidda. Op een parkeerplaats, waar we uitzicht hebben op de nieuwe brug over de fjord, eten we ons gebraden haantje. Er zijn daar ook toiletten en in het invalidetoilet is warm water. Daar wassen we onze haren, want door de inspanningen van de dag ervoor, zijn we wel wat plakkerig. Dan verder, langs de Vøringfossen, de hoogste waterval van Noorwegen. Daar is het zo druk, dat we die aan ons voorbij laten gaan. Weer verbazen we ons over het aantal (vakantie)huizen dat hier in de loop der jaren is gebouwd. Verderop is echter de grote leegte van de hoogvlakte. Woest en ledig en omdat er nogal veel wind staat, koud! (foto 8) Bijna aan het eind van de weg komen we in Haugastøl. Daar begint de Rallarvegen, een fietspad over de hoogvlakte over een weg die is gebruikt bij het aanleggen van de spoorlijn Oslo-Bergen. Het plan is om morgen met de trein naar Finse te gaan en terug te fietsen. Een route van 25 km. We horen bij de VVV dat je dan een kaartje voor de trein moet hebben gereserveerd, maar soms kun je er gewoon nog bij en bij de conducteur betalen. Oké, we zullen zien. We rijden naar het station om vast een kijkje te nemen. We drinken er thee en wachten op de middagtrein. Die zit behoorlijk vol, dus zal die van ’s morgens ook wel goed bezet zijn. Inmiddels is het gaan regenen en gaan we op zoek naar een plek voor de nacht. Een eindje terug is een plek langs de weg, waar we goed kunnen staan. Het uitzicht is er mooi, maar als wij er aankomen, zijn de wolken neergedaald en stortregent het. In korte tijd staan we in een zwembad, maar wij zitten droog. Lekker eten, glaasje erbij en een kaars op tafel. Gezellig hoor!

Donderdagmorgen is het droog, maar nog steeds zwaar bewolkt. Er staat een harde wind en het is 8 graden. Dat doet ons besluiten om niet te gaan fietsen. We hebben geen warme kleding bij ons en het moet wel leuk blijven. Wel rijden we naar het station om te kijken hoe druk het is. Nou, er zijn heel wat dappere fietsers, die kou en regen gaan trotseren(foto 9), wat natuurlijk wel logisch is, als je besproken hebt. Wij gaan in een warme auto verder. Vandaag willen we naar Rjukan, waar twee goede CP’s zijn en waar we naar een bergtop willen wandelen. We beleven weer het afwisselende landschap van Noorwegen. Eerst over de hoogvlakte, dan door dichtbevolkte streken met skigebieden, wat desolaat, nu er niets te doen is. Dan dalen we af naar een dal met veel boerderijen en later weer over een hoogvlakte. Die is toch weer heel anders dan de vorige. Drie verschillende gebieden in  drie uur tijd. Je blijft je verbazen. De CP voor vannacht is bij een kabelbaan. Daar kun je met een cabine 500 meter omhoog en wandelen of fietsen boven. Het is een ruime rustige plek en we hebben er uitzicht op de bergtop, waar we de volgende dag naartoe willen.(foto 10)

Vrijdagmorgen is er zon, de lucht is helder met hier en daar een wolk. Prima wandelweer. We pakken in en rijden 20 kilometer om de berg heen om aan de achterkant een CP te vinden, waar de wandeling start. Onderweg zien we de top, waarop de mast, waar we naartoe moeten, al te zien is.(foto 11) Ook hier zijn een heleboel mensen gekomen om de uitdaging aan te gaan. Het is een wandeling van 5 kilometer en er moet 700 meter gestegen worden. De CP ligt op 1100 meter hoogte en de top is 1883 meter. Als we starten zien we voor ons de mast weer, waar we naartoe moeten(foto 12). Het pad is bijzonder rotsig, maar niet gevaarlijk.(foto 13)Onderweg nemen we ruimschoots de tijd om een hapje en drankje te nuttigen en uit te rusten. De laatste kilometer is heel inspannend, want de beenspieren hebben het zwaar te verduren.(foto 14) Maar hoe hoger, hoe fantastischer het uitzicht. We hebben er drie-en-half uur over gedaan en het is alle moeite waard. Diep in de verte zien we het meer, waar we Duc achterlieten en over de berg kronkelt het pad, waarop allemaal kleine mensjes op en neer klauteren (foto 15). Boven staat er een koude wind en we zijn blij als we bij de hut op de top zijn. Daar verkopen ze warme Noorse wafels met jam. Dat is een mooie beloning (foto 16). Gelukkig hoeven we dezelfde weg niet terug, zoals velen wel doen. Door onderzoekers is jaren gelden een tandradbaan in de berg aangelegd, die sinds 2004 geopend is voor publiek. Daarmee laten we ons naar beneden vervoeren. Kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. Het eerste stuk gaat schuin naar beneden en dan moet je overstappen op een horizontale baan.(foto 17) Beneden staat een shuttlebus klaar om je weer naar het beginpunt te brengen. We zijn blij, als we bij de camper zijn, maar hebben een fantastische dag gehad. En de volgende dag niet eens spierpijn.

We blijven op deze CP overnachten, alleen moet er vanaf 8 uur ’s morgens worden betaald voor de hele dag. Dat zien we niet zitten, en ook de top van de berg is nu helemaal in de wolken. Wat hebben we geboft gisteren! Dus om kwart voor 8 rijden we weg en ontbijten op een plek langs de weg een eindje verderop. Verderop dalen we af naar een mooi groen dal met één van de meren, die we vanaf de top hebben gezien. We gaan op zoek naar een camping om even op adem te komen van een volle week met belevenissen. Dat valt nog niet mee, want op de eerste willen we niet staan, en de tweede is vol. Maar we vinden een mooie plek aan het Telemarkkanaal. Rustige plaats met vooral vaste gasten. We vinden er alles wat we nodig hebben, behalve WIFI. Vandaar, dat jullie dit bericht pas later dan gewoon krijgen. Vandaag, zondag, is het stralend weer en gaan we een dag volop genieten van rust en zon. Nu zijn we in het raadhuis van Ulefoss en mogen hier internet gebruiken. Vanmiddag zoeken we nog een andere plek, waarschijnlijk bij de jachthaven van Sannidal en woensdagmiddag gaan we met de ferry vanuit Larvik naar Denemarken. We hopen op nog een paar mooie dagen en laten jullie de rest van ons verhaal horen als we thuis zijn. Tot dan!

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!