time-out.reismee.nl

Er valt veel water

~~Alweer een week verder en natuurlijk weer heel wat te vertellen. 

Zondag was een echte rustdag. Bijna de hele dag konden we buiten zijn, maar de zon hebben we weinig gezien. Eén keer valt er een flinke bui, maar verder is het prima. Op de camping hebben ze ook een keuken met oven en Maarten bakt lekkere speltcrackers. ’s Morgens is het een drukte van vertrekkende gasten en ’s middags loopt het weer lekker vol. De campingbaas heeft er zijn handen aan vol. 

Heel wat jaren geleden hebben we eens op een leuke kleine camping gestaan in een doodlopend dal aan de voet van de Jostedalgletsjer. En hoewel we gezien hebben, dat de camping gesloten is, willen we daar toch nog een keer gaan kijken. Er dichtbij begint een wandeling naar de gletsjer en we zijn van plan om daar op de parkeerplaats te overnachten. Dus vertrekken we welgemoed richting Sogndal over de soms smalle weg langs de fjord. In Sogndal doen we eerst boodschappen en slaan dan de weg in naar Fjaerland. De route gaat door bergachtig gebied en er zijn twee lange tunnels van 6 kilometer. We bewonderen de kunstige manier van wegen aanleggen en tunnels bouwen, maar het is wel erg jammer om kilometers in het donker te rijden en geen uitzicht te hebben. We rijden liever een eindje over de oude wegen, maar dat gaat niet altijd. Halverwege stoppen we om de Bøyabreen (foto 1) te bekijken. Een gletsjertong, die tot laag in het dal komt. Van de P. wandelen we er naar toe. Mooi gezicht, dat blauwe ijs. Het valt wel direct op, dat er een heel stuk is weggesmolten sinds we hier een vorige keer waren. Toen kon je nog naar het ijs toe lopen, dat is nu alleen mogelijk als je een klimgeit bent. Achter in de middag komen we aan bij het beoogde doel. Er is in het dal, waar de camping lag, heel wat bijgebouwd, maar het uitzicht is nog steeds mooi. De weg naar de P. is een tolweg. Aan het begin hangt een kastje met enveloppen, waar je je tolgeld in kunt stoppen en je naam vermelden. De weg is niet verhard, smal en met haarspeldbochten. Maarten en Duc hebben er een hele kluif aan, maar we komen veilig boven en hebben een prachtige plek voor de nacht. Er is ook nog een WC, dus dat zit wel goed(foto 2). Alleen begint de regen, die al een poos dreigde, te vallen en dat blijft bijna de hele nacht zo. Dat wordt dus toch niet wandelen naar de gletsjer, zoals het plan was. Te glad en modderig. 

Dinsdagmorgen gaan we maar weer dalwaarts en stellen onze plannen bij. De regen is opgehouden als we aan de koffie zitten, maar het blijft wel bewolkt. Het volgende doel, waarvan Ineke ook al jaren de folders bewaard heeft, is de “Fossestien”. Een wandelroute langs meerdere watervallen (fossen op z’n Noors) die niet al te moeilijk moet zijn. We zijn benieuwd. De weg loopt langs meren en door bossen en heuvelt en kronkelt genoeg om Maarten wakker te houden. Veel te genieten dus. Een steeds wisselend decor. De lunch gebruiken we op een parkeerplaats bij het begin van de eerste wandeling naar een waterval, die we tegen komen. Er valt af en toe een drup, dus voor het eerst in veertien dagen trekken we ons regenjack aan. Het is niet zo erg, dat we niet kunnen wandelen, maar je weet het hier nooit. Het begin is al soppig, want het hek, waar we doorheen moeten om op het pad te komen, ligt al in het water(foto 3). Het pad voert door een dennenbos en stijgt ligt. Uitkijken voor gladde boomwortels, dan gaat het best. Maar na een kwartier is de pret op, want er liggen twee omgevallen bomen over het pad. Erom heen gaat niet, erover heen nog minder. Dat was dus een korte trip. Jammer. Later hebben we vanaf de weg uitzicht op de waterval. Dat is ook mooi. Bij de grootste waterval van deze route is een grote parkeerplaats. Dat vinden we een prima plek voor de nacht en daar installeren we ons. De waterval is prachtig. Er komt een enorme hoeveelheid water naar beneden en dat maakt een oorverdovend geluid(foto 4). Erover heen is een brug gebouwd, waardoor je op het wandelpad aan de andere kant van de rivier kunt komen. Na de thee besluiten we een eind te lopen, in de hoop, dat het droog zal blijven, want er vallen geregeld kleine buien. Ook dit pad is modderig en heuvelend. Het eerste stuk loopt over plankieren, maar daarna wordt het bospad met stenen. Af en toe moet je van het originele pad af, omdat er teveel water ligt. We vinden een steen met een rode F, het merkteken van de wandeling, midden in zo’n plas. Erom heen dus! Na een half uur komen we bij een beek, die via stapstenen moet worden overgestoken. Het water bruist zo hard over die stenen heen, dat we er maar van af zien en rechtsomkeert maken. Nog een stukje de andere kant op, maar na nog een half uur keren we naar Duc terug. Lekker uitgewaaid en maar een beetje natgeregend. We hebben er een rustige nacht ondanks de steeds weer vallende buien. 

Nog een stuk van de route lopen, zien we niet zo zitten, dus we gaan een nieuw hoogtepunt opzoeken. We rijden naar de Gaularfjellet, en uitzichtpunt, vanwaar je de kronkelende weg, die we moeten volgen om weer in het dal te komen, prachtig kunt zien(foto 5). Er is een groot platform gemaakt en als het mooi weer is, is het allemaal goed te zien. Nu is het nogal bewolkt en komt de weg maar af en toe in beeld. Jammer, maar we hebben wel een goede indruk van de route naar beneden. We drinken er koffie en gaan dan de uitdaging aan. Is natuurlijk niets in vergelijking met de tolweg van twee dagen geleden, maar wel mooi om te doen. Beneden komen we al snel bij het fjord. Vandaag gaan we met de ferry van Dragsvik naar Vangsnes. Een overtocht van een half uur met een tussenstop in Hella, waar we even van de boot af moeten, een rondje rijden en dan weer aan boord komen. Dit omdat we anders in de volgende haven achteruit van boord moeten en dat is lastig natuurlijk. Onderweg is het droog en kunnen we lekker buiten aan boord zijn. Aan de overkant zoeken we een plekje voor de lunch en als we verzadigd zijn, maken we ons klaar voor de rest van de tocht, die over een pas gaat door ruig berggebied. Het is er prachtig en ook hier ligt nog hier en daar sneeuw. We zien wel, dat er overal veel vakantiehuizen worden gebouwd. Zo leeg als we het jaren geleden hebben gezien, is het allang niet meer.  Zo komen we aan in Voss, een levendige stad aan een meer, waar we de camping opzoeken. Die is aardig vol. Er staan heel wat Nederlanders en Belgen. Het plan is om hier de volgende dag een wandeling te gaan maken op de bergen boven Voss. Hier zou je met een kabelbaan omhoog kunnen en dan boven wandelen. Op een bezoekje aan de VVV voor informatie volgt een teleurstelling. De kabelbaan is al twee jaar buiten gebruik. Er wordt aan een nieuwe gewerkt, maar daar hebben we nu niets aan. Je kunt wel naar boven lopen, maar dat is ons te gortig. Zo moet het plan alweer worden aangepast. Dat houdt het levendig. We hebben WIFI op de camping en kunnen zo de weersvoorspelling eens bekijken. We zouden naar de Hardangervidda gaan, om te gaan wandelen en fietsen bij Finse. De voorspelling is echter zo slecht, veel regen en kou, dat we besluiten om wat meer af te zakken naar het zuiden. 

De eerste pleisterplaats op de route wordt Norheimsund. Via de oude bergweg naar Bergen, smal en kronkelig natuurlijk, met af en toe oude tunnels en schapen op de weg, rijden we naar Dale(foto’s 5 en 6). De nieuwe E16 is sneller, drukker en gaat door veel tunnels, dus niets voor ons. In Norheimsund is een bijzondere waterval(foto 7). Hij valt loodrecht naar beneden en je kunt er achter langs lopen. Om dat te zien, komen heel wat toeristen langs en er is een grote parkeerplaats aangelegd. Hier vinden we een mooie plek voor de nacht, samen met drie andere camperaars.  De wandeling naar de waterval bewaren we voor de volgende ochtend, want het is er nu druk en nat. 

De volgende morgen om half negen verschijnen de eerste bussen met toeristen al weer. Als die vertrokken zijn, gaan wij op ons gemak het wonder van dichtbij bekijken(foto 8). Als we weer bij de camper zijn, staan er al weer drie bussen, dus voor ons tijd om te vertrekken. Voor vandaag staan er twee overtochten met ferry’s op het programma. Langs fjorden, door bossen en leuke dorpjes met soms prachtige boerderijen, rijden we genietend door het Noorse land. Af en toe zien we over de fjord in de verte een regenbui boven de dorpen hangen(foto 9). De overtochten zijn leuk. Het is droog en aangenaam vertoeven aan dek. Als we weer vaste grond onder de voeten hebben gaan we op zoek naar een plek voor het weekend. We hebben weer zoveel gedaan en gezien deze week, dat we een paar dagen rust willen. Nou ja, betrekkelijke rust dan, want ik wil de bedden verschonen en alles een beetje opruimen en schoonmaken. In Ølensvåg moet een CP zijn, speciaal voor campers, met bijna alle voorzieningen van een camping. Er kunnen 30 campers staan, dus we hopen dat er plaats is. Wat schetst onze verbazing: er is niemand, we staan er alleen! Is dit het hoogseizoen? We zoeken een leuke plek en installeren ons voor het weekend. Lekker rustig. (foto 10)Vandaag is het ook hier slecht weer. Veel regen en dus vermaken we ons binnen met huishoudelijke klussen. De bedden zijn al weer lekker schoon, dus slapen we vannacht vast nog beter. Er zijn nu drie camperaars wezen kijken en weer vertrokken, dus nog steeds hebben we alles voor onszelf. Morgen nog een rustige dag en dan vertrekken we volgende week nog wat verder naar het Zuiden. Op naar de zon!

P.S. Het internet is hier ook wispelturig, dus de verzending van de mail gaat niet vlekkeloos. Excuus, volgende keer beter?

Reacties

Reacties

simon

geeft niet

ik was ze toch even vergeten

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!